fbpx

Kobiety i mężczyźni mówią różnymi językami

We współczesnym świecie pomimo rozwoju technologii i unifikacji przekazu – jeden problem jest wciąż tak samo trudny do rozwiązania jak za czasów kamienia łupanego. Komunikacja. Niełatwo jest w jasny i przejrzysty sposób wyrazić uczucia, myśli tak, aby były jednoznacznie zrozumiane przez innych.

Możliwość komunikacji opiera się na wspólnym kodzie – wspólnych wartościach wyrażanych symbolami – myślami, obrazami, liczbami. Jeśli wydarzają się rzeczy, których nie rozumiemy – oznacza to tylko jedno: albo ktoś nam nie wyjaśnił czegoś, albo nie zdążył nas nauczyć swojego języka. Może nas nie rozumieć, albo my możemy nie rozumieć jego.

Kobiety i mężczyźni mówią różnymi językami.

Ona i on, stworzeni po to, by być razem, stanowią dwa odrębne światy. Inaczej się zachowują, inaczej postrzegają świat, mówią różnymi językami.

Późny wieczór, mieszkanie Państwa Kowalskich

Kobieta: Już mnie nie kochasz.
Mężczyzna: Co Ty opowiadasz, kocham Cię.
K: Nie, nie kochasz, wiem na pewno, że nie.
M: Ależ skarbie, tylko Ciebie kocham.
K: Nie, nie, możesz mi się spokojnie przyznać.
M: Skarbie, kocham Cię tak samo jak pierwszego dnia.
K: Czyli tak, jak gdyby nic między nami od tamtej pory nie zaszło.

Różnice między kobietami a mężczyznami w komunikowaniu się wypływają z odmiennych sposobów odbierania i przetwarzania informacji dotyczących tego, co się wokół nich dzieje.  Kobietom zależy na opisywaniu uczuć i nastrojów, a ich język jest bardziej emocjonalny, natomiast mężczyźni skupiają się bardziej na faktach i liczbach oraz przekazywaniu konkretów. Z czego to wynika?

Po części z odmiennej budowy mózgu. U kobiet wszystkie czynności werbalne i wizualne są kontrolowane przez obie półkule (tzw. funkcje rozproszone). U mężczyzn natomiast mózg jest bardziej wyspecjalizowany. Prawa półkula jest odpowiedzialna za czynności werbalne, a lewa za wizualne. Z badań naukowych wynika również, że istnieją różnice w budowie samej lewej półkuli. U kobiet część odpowiedzialna za mechanizmy językowe jest skupiona z przodu, a u mężczyzn z przodu i z tyłu lewej półkuli. Co to oznacza w praktyce? Dzięki właśnie takiej budowie mózgu kobiety mają lepsze umiejętności językowe.

Ponadto u kobiety funkcje emocjonalne umieszczone są w obu półkulach a ze względu na większą ilość połączeń nerwowych strona emocjonalna mózgu jest lepiej połączona ze stroną werbalną. Emocje u mężczyzn są przechowywane w prawej półkuli, a zdolność ich artykulacji znajduje się w lewej półkuli. Obie półkule połączone są mniejszą liczbą włókien nerwowych niż u kobiet, co oznacza, że przepływ informacji pomiędzy nimi jest bardziej ograniczony. Dlatego też mężczyźnie trudniej jest wyrazić swoje uczucia.

Źródłem tych odmienności jest także w pewnym stopniu proces socjalizacji. Wychowanie chłopców jest bardziej skoncentrowane na wykształceniu w nich siły przebicia, a u dziewcząt skupia się raczej na doskonaleniu ich umiejętności adaptacyjnych i dążenia do harmonii. Stosownie do tego rozwija się postawa wobec otoczenia i wobec innych ludzi.

W procesie komunikacji dużą rolę odgrywa ponadto nie tylko to, co mówimy, ale także to, jak mówimy. Słuch kobiety rejestruje głównie informacje o relacji między nadawcą a odbiorcą komunikatu, co decyduje o sposobie, w jaki porozumiewają się one ze swym otoczeniem i co czują podczas rozmowy. Dzięki temu właśnie potrafią szybciej niż mężczyźni dostrzec i trafnie ocenić łączące rozmówców relacje i panujące pomiędzy nimi nastroje.

Login to your account below

Fill the forms bellow to register

Retrieve your password

Please enter your username or email address to reset your password.

Przewiń do góry